<!-- wp:paragraph {"align":"center","style":{"color":{"background":"#dfc3e4"}}} -->
<p class="has-text-align-center has-background" style="background-color:#dfc3e4"><strong>คุยนอกคอร์ต : เล่นเทนนิสด้วยพลังบวกสูตรลับความสำเร็จของ “แทมมี่”</strong></p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>Noting to Lose !!! <br>คำๆนี้มักจะได้ยินออกจากปากของ “แทมมี่” แทมมารีน ธนสุกาญจน์ อดีตนักเทนนิสมือ 19 ของโลก ขวัญใจชาวไทยทุกครั้งที่ถูกถามถึงเกมการเล่นที่วางแผนไว้ก่อนลงสนามแข่งขันทั้งในระดับอาชีพ และ ทีมชาติ noting to lose หรือ ไม่มีอะไรจะเสีย ที่ดูเหมือนว่าจะเป็นคำตอบแบบกว้างๆ ให้ดูเป็นกลางๆสื่อให้เห็นว่า เธอจะต้องลงแข่งเทนนิสอย่างเต็มที่...แบบไม่มีอะไรจะเสีย </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>แต่ใครจะคิดว่าคำว่า... noting to lose ของ แทมมี่ นั้นมีความหมายลึกซึ้งมากกว่าแค่การตอบคำถามแบบให้ผ่านๆไป แบบไม่ต้องคิดอะไรมาก </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>“แทมมี่เป็นคนที่จริงจังกับการลงแข่งขันในทุกๆครั้ง ไม่ว่าจะเจอกับคู่แข่งทั้งที่ฝีมือเหนือกว่าหรืออ่อนกว่า การที่ใช้คำว่า noting to lose แน่นอนว่าส่วนหนึ่งคือการบอกตัวเองว่า เราจะเล่นให้เต็มที่ เล่นแบบไม่มีอะไรจะเสีย แต่จริงๆแล้ว แทมมี่ ใช้คำนี้เป็น “พลังบวก” เพื่อกระตุ้นตัวเอง กดดันตัวเองให้ต้องทำให้ได้ ต้องสู้นะ ต้องทำให้ดีที่สุด ไม่ว่าผลการแข่งขันจะออกมาเป็นอย่างไรก็ตาม” </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>หากยังพอจำภาพของ แทมมี่ ในทุกครั้งที่ลงแข่ง ก็จะได้เห็นถึงแววตาแห่งความมุ่งมั่น จัดเต็ม ใส่พลังเกินร้อย มาตั้งแต่ครั้งยังเป็นเยาวชนจนพาเธอก้าวสู่การเข้าชิงชนะเลิศจูเนียร์ แกรนด์สแลม วิมเบิลดัน ซึ่งเป็นแมทช์ที่ทำให้ทั่วโลกรู้จักนักเทนนิสไทยที่ชื่อ “แทมมารีน ธนสุกาญจน์” หลังเอาชนะ แอนนา คูร์นิโคว่า จากรัสเซียในรอบรองชนะเลิศ ก่อนจะพลาดท่าแพ้ อเล็กซานดรา โอลส์ซา จากโปแลนด์ ในนัดชิงชนะเลิศ </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>จากนั้น แทมมารีนก็มาสร้างชื่อเสียงให้คนทั่วโลกได้รู้จักอย่างกว้างขวางอีกครั้งในระดับอาชีพ ด้วยการพลิกล็อคหวดเอาชนะ ซานดร้า รูบิน นักเทนนิสดาวรุ่งชาวอเมริกันในนัดแรกของ สนามอาร์เธอร์ แอช เซ็นเตอร์คอร์ตที่เพิ่งสร้างเสร็จใหม่ เพื่อเป็นเกียรติแก่อาร์เธอร์ แอช นักเทนนิสผิวสีชาวอเมริกันผู้เคยเป็นมือหนึ่งของโลกช่วงทศวรรษ 1970 ในการแข่งขันยูเอสโอเพ่น 1997 ได้ 6-4, 6-0 ซึ่งเป็นผลงานที่พลิกความคาดหมายและกลายเป็นข่าวใหญ่ เพราะชาวอเมริกันขณะนั้นคาดหมายกันว่า รูบิน นักเทนนิสผิวสีจะเป็นผู้คว้าชัยชนะเปิดสนามอาร์เธอร์ แอช นั่นเอง </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>ผลงานในแมทช์นั้นก็มาจากการเล่นแบบ “ไม่มีอะไรจะเสีย” ของ แทมมี่ ซึ่งรู้ดีว่าเป็นรองคู่ต่อสู้ และ การเล่นในเซ็นเตอร์คอร์ตรายการระดับแกรนด์สแลมที่มีถ่ายทอดสดไปทั่วโลกและได้รับความสนใจจากชาวอเมริกันเป็นอย่างมาก ถือเป็นการ “ปลุกพลัง” ให้สู้อย่างเต็มที่ </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>จากนักเทนนิสที่เป็น”ม้านอกสายตา” ก็หลายมาเป็นนักเทนนิสอาชีพจากประเทศไทยที่ไม่มีใครกล้าประมาทได้อีกต่อไป </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>แทมมี่ แบ่งนิยามของคำว่า noting to lose ออกเป็น 3 ข้อ คือ <br>1.ต้องไม่กลัวที่จะแพ้ แต่ก็ไม่ได้กดดันหรือคาดหวังว่าจะต้องชนะเสมอไป แทมมี่ จะโฟกัสตรงจุดที่ว่าเมื่อเราเล่นแบบไม่มีอะไรจะเสียเพื่อที่จะเล่นให้ได้เต็มที่ เล่นให้เป็นตัวเราเป็นฟอร์มของเรามากที่สุด ถ้าเรากลัวที่จะแพ้ตั้งแต่แมทช์ยังไม่เริ่มก็จะทำให้เราเล่นไม่ได้ตามฟอร์มของตัวเอง <br>2.ไม่ประมาทคู่แข่งขัน ทุกๆครั้งที่ลงแข่ง แทมมี่ จะบอกตัวเองเสมอว่า คู่ต่อสู้ทุกๆคนมีฝีมือที่ดี แม้ว่าเราจะเคยชนะเขามาก่อน แต่ก็ใช่ว่าเราจะชนะเขาได้ตลอดไป คู่แข่งเองก็อาจจะกลับไปทำการบ้านแก้เกมเรามาก็ได้ เพื่อจะมาเอาชนะเรา ขณะที่ตัวเราเองยังต้องพัฒนาตัวเอง คู่ต่อสู้ก็เหมือนกัน เขาก็ซ้อมหนัก เขาก็อยากจะชนะเหมือนกัน และยิ่งการเจอคนที่เหนือกว่า เราก็ต้องทำการบ้านให้เยอะ ศึกษาเกมของคู่แข่งก่อนลงสนามเพื่อหาโอกาสให้ตัวเองในการแข่งขัน <br>3.ต้องกล้าหาญ เอาตัวเองเป็นมาตรฐาน noting to lose คือการกระตุ้นตัวเองให้มีความพร้อม กล้าเล่นในทุกสถานการณ์ โชว์ฟอร์มให้เต็มที่ แพ้ชนะว่ากันทีหลัง สนุกกับการเล่นให้มากที่สุด </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>“การเล่นเทนนิสก็เป็นศิลปะอย่างหนึ่งซึ่งเราสามารถจินตนาการ ออกแบบเองได้ว่าเราต้องการแบบไหน แล้วก็โฟกัสไปในจุดนั้น เล่นให้เต็มที่ แน่นอนว่าไม่มีใครอยากแพ้ แต่ก็ไม่มีใครลงแข่งแล้วจะชนะได้ตลอดไป เพราะฉะนั้น ถ้าเราเล่นเต็มที่แล้วผลออกมาแพ้ เราก็ยังรู้สึกภูมิใจว่าได้ทำหน้าที่เต็มที่แล้ว” แต่ เทนนิส คือกีฬาที่สุดจะท้าทาย เพราะเป็นกีฬาที่แข่งแบบ “น็อคเอาต์” แพ้คัดออก ทุกครั้งที่เดินออกจากสนามแข่งขันก็มีผู้ชนะ กับ ผู้แพ้ เท่านั้น </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>“เทนนิสทำให้เราได้ชาลเลนจ์ตัวเอง แม้ว่าจะแข่งเทนนิสมาตั้งแต่เด็ก เทิร์นโปรมาตั้งแต่ปี 2537 จนทุกวันนี้บอกตามตรงว่า แทมมี่ ก็ยังตื่นเต้นกับการลงสนามแข่งขัน ไม่ใช่เพราะกลัวแพ้ แต่ตื่นเต้นเพราะไม่รู้ว่าวันนี้เราจะเล่นได้ดีแค่ไหน คู่ต่อสู้จะเล่นอย่างไร บรรยากาศการแข่งขัน รวมถึงสภาพดินฟ้าอากาศ เป็นตัวแปรและปัจจัยให้เราต้องเตรียมพร้อมปรับตัวให้เข้ากับสถานการณ์ที่เจอให้ได้และเล่นให้ดีที่สุด” </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>ในช่วงระหว่างปี 2541-2545 แทมมี่ ผ่านช่วงเวลาที่นับว่าสร้างประวัติศาสตร์ให้วงการเทนนิสไทยในเวทีโลกมาหลายครั้งหลายครา โดยเฉพาะในการแข่งขันเทนนิสแกรนด์สแลม วิมเบิลดัน ซึ่งสามารถทะลุเข้าถึงรอบสี่ หรือ รอบ 16 คนสุดท้ายได้ตลอด ส่งผลให้สามารถก้าวขึ้นมาอยู่อันดับที่ 19 ของโลกได้ในปี 2545 ก่อนที่จะมาจับคู่ กับ มาเรีย ชาราโปวา และได้แชมป์ประเภทคู่ 2 รายการ ที่โตเกียว และลักเซมเบิร์ก ในปี 2546 </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>ทว่าสิ่งที่กลายเป็นอุปสรรคจนทำให้ แทมมี่ คิดจะหันหลังให้กับกีฬาเทนนิส นั่นคือ อาการบาดเจ็บ ที่สร้างความท้อแท้อย่างหนักให้เธอในปี 2550 แต่ด้วยความที่มีคำว่า nothing to lose อยู่กับตัวเสมอนี่เอง ที่ทำให้ แทมมี่ มีพลังที่จะสู้อีกครั้งอย่างไม่รู้ตัว </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>“ปี 2550 เป็นปีที่แย่มากๆเล่นไม่ได้เลย ท้อมาก แข่งทีไรก็แพ้ แต่พอมาปี 2551 ในช่วงที่กลับไปเล่นที่วิมเบิลดัน แทมมี่ ก็คิดแค่ว่ามีโอกาสได้เล่นก็เล่นให้เต็มที่ เพราะไม่มีอะไรจะเสีย แพ้มาก็เยอะแล้วจะแพ้อีกคงไม่เป็นไร ตอนนั้นตั้งใจว่าถ้าวิมเบิลดันผลงานไม่ดีอีกก็จะเลิกเล่น แต่ปรากฏว่าผลงานกลับออกมาดี ชนะนัดแรกก็มีกำลังใจมากก็เล่นเต็มที่ในทุกแมทช์ สนุกและดีใจที่ชนะจนมาเข้าถึงรอบ 8 คนสุดท้าย แม้จะแพ้ตกรอบนี้แต่ก็ภูมิใจที่ตัวเองสู้ได้เต็มที่ ไม่ท้อและสนุกกับการเล่นมากๆ</p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>” แทมมี่ เริ่มเล่นเทนนิสมาตั้งแต่อายุ 5 ขวบโดยการสนับสนุนจากคุณพ่อวีระชัย ธนสุกาญจน์ และ คุณแม่ สุเนตรา ธนสุกาญจน์ ผ่านการคว้าแชมป์เทนนิสอาชีพระดับ WTA มาแล้ว 4 รายการ คือ บังกาลอร์ โอเพ่น ที่ไฮเดอราบด,อินเดีย ปี 2550, ออร์ดิน่า โอเพ่น ที่เนเธอร์แลนด์ ปี 2551 และปี 2552, เอชพี โอเพ่น ที่โอซาก้า,ญี่ปุ่น ปี 2553 นอกจากนี้ยังคว้าแชมป์หญิงคู่ WTA อีก 8 รายการ, ผ่านการรับใช้ชาติไปแข่งขันเทนนิส โอลิมปิกเกมส์ ถึง 4 ครั้ง คือที่ลอสแองเจลิส สหรัฐอเมริกา, ซิดนีย์ ออสเตรเลีย, เอเธนส์, กรีซ และปักกิ่ง, จีน </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>จากนั้นในปี 2555 เอเชียนเกมส์ ที่กวงโจ ประเทศจีน แทมมี่ ควงคู่ ลักษิกา คำขำ คว้าเหรียญทองหญิงคู่ได้สำเร็จ นอกจากนี้ยังลงแข่งขันรับใช้ชาติทั้งในศึกซีเกมส์ และ เฟดคัพ สร้างผลงานการแข่งขันให้คนไทยได้ภาคภูมิใจมากมาย </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>“สิ่งที่แทมมี่อยากเห็นคือการที่น้องๆ ได้เล่นเทนนิสด้วยความสนุก มีความรักและ ชื่นชอบจริงๆ เล่นเทนนิสด้วยหัวใจและเล่นกีฬาด้วยสปิริตจริงๆ สิ่งเหล่านี้จะทำให้การเรียนรู้ทักษะการเล่นเทนนิสเป็นไปได้ง่ายและเรียนรู้ได้เร็วเมื่อเล่นเทนนิสด้วยความสนุกแล้ว การฝึกฝนการฝึกซ้อมก็จะมีการพัฒนาที่เร็วและเป็นไปอย่างมีประสิทธิภาพมากยิ่งขึ้น ไม่ใช่เพื่อตัวเองเท่านั้นแต่เพื่อการสร้างชื่อเสียงให้ประเทศชาติซึ่งจะเป็นความภาคภูมิใจและเกียรติยศที่ติดตัวนักกีฬาไปจนวันตาย” </p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>การเป็นนักเทนนิสรุ่นพี่ก็อยากที่จะเห็นรุ่นน้องๆได้ก้าวมาสู่ความสำเร็จ ได้สัมผัสกับความรู้สึกภาคภูมิใจกับกีฬาที่รักนี้ ซึ่งอาจจะไม่ใช่เรื่องที่ง่าย แต่ก็เชื่อว่า ถ้าทุกคนพยายามได้ทำอย่างเต็มที่ และพยายามอย่าหยุดพัฒนา เมื่อมีความมุ่งมั่นและไม่หยุดพัฒนา สักวันหนึ่งก็จะประสบความสำเร็จแน่นอน</p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:paragraph -->
<p>ขอบคุณข้อมูลจาก : แทมมารีน ธนสุกาญจน์ # Tamarine Channel</p>
<!-- /wp:paragraph -->

<!-- wp:image {"align":"center","id":26619,"sizeSlug":"large","linkDestination":"none"} -->
<div class="wp-block-image"><figure class="aligncenter size-large"><img src="https://www.bucket.cloudaccess9.com/ltatorg/2021/02/148518897_3915957751760497_1022897159862654632_o-1024x695.jpg" alt="" class="wp-image-26619"/></figure></div>
<!-- /wp:image -->